Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID مقایسه اثر فورسکولین با تأثیر بتامرکاپتو اتانول و رتینوئیک اسید در تمایز سلول شوان از سلول‌های استرومایی مغز استخوان مقدمه و هدف: سلول‌های استرومایی مغز استخوان سلول‌هایی با منشأ مزودرمال هستند که قابلیت تمایز یافتن به سلول‌های سه‌‌لایه جنینی از جمله سلول‌های شوان را دارند. بتامرکاپتو اتانول و رتینوئیک اسید که هر دو القا‌‌کننده‌های عصبی هستند در روش تمایزی تثبیت‌‌شده توسط Dezawa در مراحل اولیه القا مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این مطالعه٬ نقش فورسکولین به عنوان یک افزاینده cAMP داخل سلولی که می‌تواند در القای عصبی نقش داشته باشد در فرایند تمایز سلول شوان، مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش‌‌ها: سلول‌های استرومایی در دو گروه و طی دو مرحله پیش القا و القا تحت تأثیر القا‌‌کننده‌ها قرار گرفتند. پس از طی مراحل القا سلول‌ها با آنتی‌بادی ضد S100 رنگ‌آمیزی‌‌شده، سلول‌های S100 مثبت شمارش و نسبت آن‌‌ها به کل سلول‌ها محاسبه شد. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری آنوا (ANOVA) مورد بررسی قرار گرفتند. جهت بررسی بیان ژن‌‌های پروتئین میلین صفر (myelin protein zero(P0))، فاکتور رشد عصبی (nerve growth factor(NGF))، اکتامر 4 (octamer-4 (OCT-4)) و نورو D (NeuroD) در سلول‌های القا‌‌شده تکنیک RT-PCR به کار رفت. نتایج: دو گروه آزمایشی از نظر آماری تفاوت معناداری را در تعداد سلول‌های S100 مثبت نشان دادند. گروهی که در آن از بتامرکاپتو اتانول و رتینوئیک اسید استفاده‌‌شده بود از لحاظ میزان بیان پروتئین S100 از گروهی که در آن از فورسکولین استفاده‌‌شده بود بالاتر بود. در گروه اول پس از طی مرحله پیش القا NGF به صورتی قوی و در هر دو گروه OCT-4 ضعیف بیان شد. پس از مرحله القا هیچ یک از ژن‌‌های P0 NGF و NeuroD در گروه‌ها بیان نشد. نتیجه‌‌گیری: فورسکولین، آثار القایی بتامرکاپتو اتانول و رتینوئیک اسید را در تمایز سلول‌های شوان از سلول‌های استرومایی مغز استخوان تقلید می‌کند. میزان کم‌‌تر بیان پروتئینS100 را در سلول‌های گروه دوم می‌توان به مدت زمان کوتاه‌‌تر القا با فورسکولین، ونه به عدم کفایت آن نسبت داد.سلول‌های القا‌‌شده، خاصیت نورونی نداشتند؛ زیرا هیچ‌‌یک از ژن‌‌های NeuroDو NGF در سلول‌های به دست آمده بیان نشد. Introduction: Stromal cells of bone marrow are cells with mesodermal origin that can transdifferentiate into cells of three germ layers. β-mercaptoethanol (BME) and Retinoic acid (RA) which were used in BMSCs differentiation into Schwann cells at preinduction stage are indeed neural inducers. FSK (forskolin) which increases intracellular cAMP can induce these cells into neuronal fate. This study investigated whether FSK can be an appropriate substitute for BME and RA in Schwann cell differentiation. Materials & Methods: After preparation of BMSCs cells were induced into 2 groups. Induction process was done in two steps: preinduction and induction which in the first group BME and RA were used at preinduction and HRG (Heregulin) bFGF PDGF and FSK in induction stage while in second group cells were treated at preinduction stage by FSK and induction was done as like as the first group. After induction period each group was stained with anti S100 antibody as a marker of Schwann cells. Then S100 positive cells were counted and the data were analyzed using one way ANOVA. Expression of P0 NGF OCT-4 and NeuroD genes were assessed with RT-PCR technique. Results: The first group had significantly higher rate of S100 positive cells than second group. None of the P0 NGF and NeuroD mRNA was expressed after induction period. Only NGF was expressed strongly after preinduction period in the first group. OCT-4 was expressed weakly in both groups after preinduction stage. Conclusion: Forskolin can mimic induction effects of BME (β- mercaptoethanol) and RA (retinoic acid) in Schwann cell differentiation from BMSCs. Lower rate of S100 positive cells in FSK group may be due to short period of preinduction stage. There isn’t any cell with neuronal fate in experimental groups because neither NGF nor NeuroD gene didn’t express after induction period. سلول استرومایی مغز استخوان سلول شوان فورسکولین Bone marrow stromal cell Schwann cells Forskolin 79 86 bahar movaghar بهار موقر bhrmovaghar@yahoo.com No taghi tarihi تقی طریحی No alireza mesbah namin علیرضا مصباح‌نمین No